Boaz werkt al geruime tijd als verzuimadviseur bij opdrachtgevers van Moedigh en ondersteunt diverse organisaties, zoals de Rechtbank Nederland en Maandag, bij het omgaan met verzuim. “Mijn taak is om zowel medewerkers als werkgevers te begeleiden en adviseren bij het terugdringen van verzuim,” legt hij uit. Zijn rol draait om het creëren van een gezonde werkcultuur waarin verzuim wordt beperkt en werkstress effectief wordt aangepakt. Boaz heeft tijd voor ons vrijgemaakt voor dit interview, in het kader van de Week van de Werkstress.

Wat zijn de oorzaken van werkstress binnen organisaties volgens jou?

Boaz ziet meerdere oorzaken voor de toename van werkstress. “Tien jaar geleden was de output voldoende, nu wordt altijd méér verwacht, vaak door economische ontwikkelingen, wat de druk verhoogt.” Ook de vergrijzing speelt mee: “Mensen worden ouder en kunnen minder aan.” Daarnaast zorgt technologische vooruitgang voor stress, omdat niet iedereen kan bijblijven. Werkstress ontstaat vaak door een combinatie van werkdruk en privéproblemen, waarbij werk vaak de “druppel is die de emmer doet overlopen.” Boaz merkt ook dat de huidige generatie minder weerbaar lijkt en sneller de werkgever verantwoordelijk houdt, wat leidt tot aanpassingen in werk zonder het onderliggende probleem aan te pakken.

Denk je dat je in het (verzuim-)beleid aanpassingen kunt doen die een positieve invloed hebben op werkstress?

Boaz benadrukt dat aanpassingen in het verzuimbeleid zeker kunnen helpen. “Het is belangrijk om regelmatig met medewerkers in gesprek te gaan over hun werkdruk. Er is een maatschappelijke trend waarin druk bezig zijn als iets positiefs wordt gezien, wat mensen ervan weerhoudt om open te zijn over hun stress. Daarnaast zien sommige managers werkdruk niet altijd als een serieus probleem. Een betere balans in werkagenda’s, meer ruimte voor flexibiliteit en het geven van autonomie aan werknemers zouden helpen om werkstress te verminderen.”

Hoe ga je om met medewerkers die de neiging hebben om constant te klagen over de werkdruk? Maakt dat het niet moeilijk voor leidinggevenden om werkstress serieus te nemen?

“Voor leidinggevenden is het inderdaad lastig om te bepalen of iemand echt werkstress ervaart of vooral negatief is ingesteld,” zegt Boaz. Dit is waarom hij pleit voor een goed verzuimbeleid dat de werkdruk van iedereen onderzoekt en niet alleen focust op degenen die het meeste klagen. “Het gaat erom een balans te vinden tussen luisteren naar klachten en het voorkomen dat die klachten afdoen aan de medewerkers die echt vastlopen.”

Wat zou er volgens jou moeten gebeuren om werkstress structureel aan te pakken?

Boaz gelooft dat een structurele aanpak noodzakelijk is. “Organisaties moeten minimaal twee tot drie jaar investeren in het verminderen van werkstress. Het is niet iets dat je snel kunt oplossen door af en toe te vragen hoe het met iemand gaat. Het vergt een serieuze, langdurige aanpak waarbij managers het vertrouwen van medewerkers winnen. Werknemers moeten zich veilig voelen om zowel werk- als privéproblemen te bespreken als die bijdragen aan hun stress.”

Hoe zie je de toekomst van werkstress? Denk je dat het af gaat nemen?

Werkstress zal altijd een factor blijven. “Sterker nog, ik verwacht dat het eerder zal toenemen, zeker gezien de economische en politieke ontwikkelingen,” zegt Boaz. Veel bedrijven blijven gefocust op winstmaximalisatie, en hoewel er wel preventieve maatregelen worden genomen, staat het voortbestaan van een bedrijf vaak voorop. Daarnaast kan wetgeving, zoals de nieuwe Wet DBA, invloed hebben. Werkgevers kiezen er mogelijk voor om taken door eigen personeel te laten uitvoeren in plaats van freelancers in te huren, uit angst voor boetes. Dit verhoogt de werkdruk voor hun vaste medewerkers.

Wat kunnen werknemers zelf doen om hun werkstress te verminderen?

Boaz is van mening dat werknemers zelf verantwoordelijkheid moeten nemen voor hun werk-privébalans. “Wacht niet tot je werkgever jouw werk aanpast; kijk wat je privé kunt veranderen om meer rust te vinden. Veel mensen hebben tijdens de COVID-pandemie ervaren hoe fijn het is om minder verplichtingen te hebben. Het gaat uiteindelijk om keuzes maken die je mentale gezondheid ondersteunen. Werk is slechts één deel van het geheel, en een werkgever kan helpen, maar de verantwoordelijkheid ligt uiteindelijk bij de werknemer zelf.”